Niet schillen, maar boenen

Leuk karweitje, aardappels schillen? Dat dacht ik, toen ik het voor het eerst mocht doen. Ik kon m’n lol niet op … gedurende een week. Daarna moest ik toch blijven schillen. Tot mijn drie jongere zussen oud genoeg waren om ook te mogen schillen.

Nu gebruik ik een groenteborstel, de dunschiller blijft in de keukenla. Ik ben sneller klaar en het smaakt een stuk beter. Vandaag nieuwe aardappels gegeten, uit de moestuin van M. Eerst boenen, dan met een vork ‘ventieltjes’ in de schil prikken, vervolgens op een bord met een glazen deksel en zes minuten in de magnetron op vol vermogen. Even laten nagaren, klontje boter en gehakte peterselie eroverheen en wat zout.

Niet alleen aardappels boen ik, ook wortels en pastinaak. Misschien is daar de tijdwinst wat minder, maar een geboende wortel ziet er mooier uit dan z’n gevilde broertje.

Een gedachte over “Niet schillen, maar boenen

Reacties zijn gesloten.